Het land naast de rivier ademt onbevangen
over eigen luister heen en lokt de kunstenaar
tot strelende beroering
 
mengde niet Van Ingen er zijn zilvergrijze licht
waarin hij koeien ving
die hij bezield op doek penseelde
 
vroeger nu en later heerst natuur er weelderig
geen stalen windjagers zullen het landschap schaden
 
zolang de Nederrijn achter de dijk blijft stromen
is de waarde van de uiterwaarden Renkum’s rijkdom
waarin jaargetijden kleurend dromen