Mijn moeder staarde vaak
de schrik van bang verleden
luisterend naar het vervagen
van een overronkend vliegtuig

och, mijn vaders stem werd broos
als hij over de oorlog sprak
dan streden in zijn ogen tranen
met onuitwisbaar rauwe beelden

zij, en alle anderen
met ervaring dat een oorlog
het diepste draagt van menselijk leed
zwijgen tijdens de herdenking
omdat hun pijn niet spreken wil

en ik…
ik kan niet anders
dan vier mei naast hen staan
omdat herdenken vrijheid vraagt
voor ieder mens

respectvol stil