Ik denk wel eens zoals vandaag

hoe het kon zijn als je zou leven

waren wij dan de beste maatjes

gaf je parfum, chocolaatjes

of zou je een boeketje geven


het gaat me niet om iets te krijgen

maar omdat jij dan zou bestaan

en ik trots naar mijn kind kon kijken

je zorgzaam over de haren strijken

bemoederen voor je weer zou gaan


maar het lot besliste anders

de stilte zwijgt vol van ontzag

voor de leegte die het ziet

in mijn mijmerend verdriet

op deze mooie moederdag