Er is geen woord

geen schrift

in welke taal dan ook

dat haar totaal benoemen kan

ze was zoveel

en meer dan alles

 

hoor… de vogels zingen luid haar naam

 

er is geen traan

geen zucht

ontsnapt uit het gevoel

die mijn verdriet verlicht

het is en blijft een leeg gemis

 

hoor… de wind lispelt haar naam

 

er rest me niets

maar toch blijft er zo veel

 

nu zij van mij is heengegaan

en ik hier achterblijf

vervuld van haar bestaan

verzacht mijn dankbaarheid

het zilte van verdriet

 

hoor…de dood ontnam

maar ze blijft leven in de adem

waarmee ik haar naam uitspreek

 

mijn lieve mam