Soms raap ik een kastanje op

onder de bomen in het park

wrijf ermee over mijn mouw

tot glanzend bruin

 

het spiegelt me herinnering

een kind langs ongerepte paden

vlechten dansend op de rug

handen vol gevonden schatten

het leven geeft

verlangt nog niets terug

 

mijmering van een moment

tot ze uit mijn zicht verdwijnt

gebogen onder schaduw

van de bomen in het park

 

zoekt ze kastanjes