Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken -
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
 
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
 
maar dan zie ik de lijnen
voor me
leidend naar de einder
verder dan mijn zichtbereik
 
wadend volg ik het sterke spoor
vol hoop en in ‘t besef
dat een auto sneller rijdt
dan ik kan lopen

 
Gedicht geschreven bij een privéfoto van J.P. Gebben ( Ex-burgemeester van Renkum) . Foto en gedicht zijn met toestemming geplaatst